Castlevania - The Concert
Relacja

  • Relacja
Wywiady:

Oficjalna strona koncertu: www.castlevaniaconcert.com

  Noc 19 lutego 2010 roku trzech miakw kroczyo przed siebie wrd tncego mrozu i wiszczcego wiatru. nieg skrzypia pod ich butami, gdy zbliali si do celu swej podry. Oto by tam, w tych nieprzyjaznych dla czowieka warunkach, budzc lk wrd tych, ktrzy odwayli si do niego zbliy. Zamek hrabiego Draculi, tym razem w samym sercu stolicy Szwecji - Sztokholmie, przyj posta tamtejszej filharmonii. Chwila wahania pozwolia trzem pogromcom wampirw rozejrze si wok. Nie byli sami, wrcz przeciwnie - im podobni stawili si licznie, wiedzc, i ich wsplnym przeznaczeniem jest zmierzy si z niebezpieczestwem czyhajcym wewntrz. Liczebno dodawaa im odwagi, wic gdy tylko frontowe wrota rozwary si, wkroczyli do wielkiego holu...


Konserthuset
  Filharmonia przywitaa miakw swoim piknym wntrzem, jednoczenie przypominajc niepokojcymi dwikami dobiegajcymi jakby z oddali, e powinni mie si na bacznoci. Jednak byo co jeszcze - fragmenty znajomych melodii, ktre natychmiast wleway nadziej w ich serca. Dobiegay prawdopodobnie ze znajdujcej si dokadnie pitro wyej sali koncertowej. Schody na gr, umiejscowione po obu stronach holu byy jednak zapiecztowane dziwn aur, zmuszajc tym samym miakw do przegrupowania si i przygotowania do tego, co miao wkrtce nadej.

  Cz szczliwcw, korzystajc ze swego zmysu eksploracji, niezwykej zrcznoci i zasobw sakiewek, zdya zaraz po wtargniciu do holu zaopatrzy si w tajemnicze, limitowane „ksigi” - programy. Wieszczyy one niesamowite wydarzenia, majce mie miejsce jeszcze tamtej nocy. Jednoczenie pomogy pocztkujcym pogromcom wampirw odnale si w historii tak znanych postaci, jak Simon Belmont, Alucard czy sam Dracula. Wykonanie owych materiaw stao na bardzo wysokim poziomie, tak pod wzgldem treci, jak i formy.

  Kiedy magiczne bariery opady, miakowie, nie czekajc ani chwili duej, wtargnli do sali koncertowej. Obszerne pomieszczenie, z dwoma poziomami balkonw i jednymi z najwikszych organw na Skandynawii grujcymi nad scen, robio spore wraenie. Wystrj w postaci wielkiego yrandola i biaych kotar pod sufitem oraz szkieletw i wiecznikw za miejscem dla orkiestry by bardzo symboliczny, ale jednoczenie doskonale pasowa do sali i panujcego w niej pmroku. Od czasu do czasu dochodziy nas take wspomniane ju wczeniej niepokojce dwiki, jak pojkiwania i krzyki wrd szumu wiatru. Odpowiednio wprowadzeni w klimat miakowie z caego wiata zajli wic miejsca na widowni i czekali...

"Welcome my friends"

  Wybia dziewitnasta i scena powoli zacza zapenia si muzykami Sztokholmskiej Modzieowej Orkiestry Symfonicznej, po lewej za stronie usadowi si zesp rockowy. Po chwili dyrygent – Glenn Mossop, da znak muzykom, ktrzy powolnym i mrocznym wstpem (Introduction) z Legacy of Darkness jeszcze bardziej zagcili atmosfer. Wysoko w grze, dzierc bat, pojawia si odziana w skrzan zbroj i peleryn posta. By to Erik Eklund - producent i organista koncertu, w ktrym tamtej nocy obudzi si duch samego Simona Belmonta! Zasiad przy kontuarze, dajc nam pokaz moliwoci olbrzymiego instrumentu.

  Gdy napicie utworu wzroso, nagle wszyscy, cznie z dyrygentem, zamarli. Nie bez powodu – oto na scenie pojawiy si dwie mroczne postacie, z czego kosa jednej z nich nie pozostawiaa wtpliwoci - przed nami kroczya Kostucha! Z pomoc drugiej zakapturzonej sylwetki wepchna na scen du drewnian trumn. Po otworzeniu wieka sudzy ciemnoci uklkli z szacunkiem, gdy oto na naszych oczach szwedzcy muzycy wskrzesili Dracul we wasnej osobie! A waciwie cudzej, gdy tym razem przyj on oblicze Davida Westerlunda – pomysodawcy rozpoczynajcego si ju na dobre koncertu. Pan ciemnoci rozejrza si z wyszoci po widowni i pewnym krokiem przeszed przez scen w stron grupy rockowej, po czym zasiad na swoim tronie – przy elektronicznym pianinie. Gestem rki zezwoli dyrygentowi na kontynuowanie i tak do naszych uszu dobiegy dwiki Dracula's Castle.


  Gdy utwr dobieg koca zostalimy przywitani przez naszego mrocznego gospodarza, po czym orkiestra uraczya nas kompozycjami Moonlight Nocturne i Theme of Simon Belmont. Wszystkie wspomniane motywy naleycie wzbudzay w nas poczucie, niczym jak za starych dobrych czasw, e naprawd otoczeni jestemy tak dobrze znanymi, zamkowymi cianami. Wiedzc, e to dopiero pocztek naszej wdrwki, z przyjemnoci odsuchalimy Modlitw (Prayer), ktr zapieway dla nas dwie niewiasty, stojc wysoko nad scen przy kontuarze. Majc ju bosk si po swojej stronie moglimy miao rusza dalej przy dwikach Lost Painting z Symphony of the Night. Gdy oczyma wyobrani kroczylimy coraz gbiej w zamkowe korytarze, zapanowa klimat rodem z Super Castlevania IV, a to za spraw utworw Entrance Hall i Chandeliers. Drugi z nich zosta po mistrzowsku odegrany na pianinie, przy akompaniamencie orkiestry, przez zaproszon z Japonii Asuk Nakamur.


  Kolejny krok w naszej muzycznej podry by pewnie dla wielu do zaskakujcy. Zamiast stawia wycznie na najbardziej znane utwory, David Westerlund zaproponowa nam odwiedzenie nieco zapomnianej, a przecie niezwykle udanej, cieki dwikowej z Belmont's Revenge. Jeszcze przed odegraniem New Messiah i Praying Hands, pochodzcych ze wspomnianej czci serii, David ostrzeg nas, e nad jego elektronicznym pianinem ciy kltwa... kltwa ery omiu bitw! Uzbrojeni w t paradoksalnie bardzo zachcajc nowin, najbardziej oldschoolowi fani oczekiwali wskrzeszenia magii muzyki z pierwszego GameBoy'a... i nie zawiedli si, gdy David woy w wykonanie nowej aranacji wiele fanowskiego serca.

  Tak dotarlimy do Starego Zatopionego Sanktuarium (The Sinking Old Sanctuary), przepenionego spokojn, delikatn melodi smyczkw. Motyw ten by jednak jedynie wstpem do Woania z Niebios (Calling from Heaven), ktry dziki Marii Eklund i jej przepiknej grze na skrzypcach w duecie z pierwszym skrzypkiem orkiestry, stanowi jak si pniej okazao jeden z najmocniejszych punktw programu.

  Ogoszenie, e nastpny utwr - Wood Carving Partita - wykona sama Michiru Yamane (kompozytorka nieodcznie kojarzona z Castlevani) jeszcze bardziej podekscytowao fanw. Co ciekawe - specjalnie na t okoliczno dostarczono dzie wczeniej do filharmonii klawesyn - instrument tak delikatny, e musia „odpocz” przez noc po mrozach panujcych na zewntrz. Przywitana owacjami na stojco Yamane-san wypada znakomicie, renesansowymi dwikami klawesynu przypominajc nam nasze wdrwki po ogromnej zamkowej bibliotece w Symphony of the Night.

  Ostatnia cz pierwszego aktu bya niczym istny wehiku czasu – z pewnoci niejedna osoba na sali poczua si okoo dwadziecia lat modsza. W skad owej aranacji wchodziy bowiem motywy przewodnie z kadej czci trylogii na NES-a - Vampire Killer, Bloody Tears i Beginning. Orkiestra, wsparta przez wiata, zesp rockowy, elektroniczne pianino (przywodzce na myl proste dwiki z wiekowej konsoli Nintendo) i olbrzymie organy, stworzya niezwykle dynamiczny spektakl, ktry zapar dech w piersiach obecnym na sali oldschoolowcom. A bya to dopiero poowa atrakcji przygotowanych na ten wieczr...


"I was called here by humans..."

  Po okoo dwudziestominutowej przerwie zostalimy wprowadzeni w odpowiedni nastrj wstpem (Introduction) do pierwszej Castlevanii na Nintendo 64. W wyobrani zapewne niejedna osoba ujrzaa Malusa grajcego na skrzypcach. Motyw ten przeszed w ywioowe Opposing Bloodlines z Rondo of Blood, doskonale przygotowujc nas do drugiego aktu koncertu. Wtedy, ku naszemu miemu zaskoczeniu, na scenie ponownie pojawia si Michiru Yamane. Podczas swojego drugiego wystpu tego wieczoru zmieni si nie tylko jej ubir, ale rwnie instrument, na ktrym zagraa. Po tym, jak zasiada w piknej sukni przed fortepianem, ze sceny rozbrzmiaa melodia Waltz of the Pearls. Warto odnotowa, e aranacja prezentowaa pen wersj utworu, ktra pono nigdy wczeniej nie bya odegrana przed publicznoci.

  Po tym jake klimatycznym wystpie muzycy znacznie przyspieszyli tempa, a pomg im w tym motyw towarzyszcy nam w Aria of Sorrow w wiey zegarowej (Clocktower), ktry nastpnie przeobrazi si w Wicked Child znane z pierwszej Castlevanii. Co ciekawe, kocwka tej szybkiej i wcigajcej aranacji zostaa wzbogacona o zagrane przez Davida na elektrycznym pianinie fragmenty muzyki z innych znanych serii gier wideo - widownia zareagowaa miechem i burz oklaskw, orientujc si, e nagle do jej uszu trafiaj melodie z Mega Mana i Chrono Triggera (jak si dowiedzielimy – podobne „smaczki” w trakcie koncertu byy wskazwkami, mwicymi, czego moemy spodziewa si po wystpach Davida w przyszoci). Cao zostaa za w ciekawy sposb zamknita motywem, ktry z pewnoci niejedna osoba kojarzy ju ze Filharmoni Sztokholmsk. Fragment Chocobo Theme, bo o nim mowa, zosta nagrodzony gromkimi brawami.


David wykonujcy aranacje na pianino
  David jednak dopiero si rozkrca, gdy ponownie wrci do Belmont's Revenge, tym razem wykonujc Ripe Seeds i Psycho Warrior na fortepianie. Ta miejscami bardzo chaotyczna i powana aranacja wrcz kipiaa niepokojcym i mrocznym klimatem, ktry agodzony by najbardziej rozpoznawalnymi i melodyjnymi fragmentami ww. utworw. Tu rwnie nie zabrako maego oka puszczonego w kierunku oldschoolowcw – ku rozbawieniu widowni David przerwa na moment aranacje w najbardziej chaotycznym momencie kilkoma nutkami wyrwanymi z dobrze wszystkim znanego motywu z... Super Mario Bros. Cao zakoczy za melodi, ktra przygrywa nam po ukoczeniu lokacji w Belmont's Revenge - cudowny detal.

  Nastpnie ruszylimy w muzyczn podr ku strzelistym zamkowym wieom, aby posucha wzniosego Requiem for the Gods, ktry ze wsparciem trzyosobowego chrku prezentowa si wyjtkowo piknie. Zaraz po nim David sprowadzi nas na ziemi, zapowiadajc aranacj rozpisan specjalnie na organy. Erik Eklund i jego asystentka, pomagajca mu w obsudze olbrzyma w trakcie dugiego wystpu, pokazali, na co naprawd sta ten gigantyczny instrument. Zaczynajca si dwoma klasykami - Chromatische Phantasie Jana Sebastiana Bacha i Passepied Claude'a Debussy'ego (aranacje obu tych kompozycji obecne s w Belmont's Revenge) - skadanka zakoczona zostaa motywem z wiey zegarowej z trzeciej Castlevanii na NES-a (Clockwork). Melodia ta, poczona z gr wiate skierowanych na piszczaki organw przemawiaa do wyobrani - ciana metalu sprawiaa wraenie, jakby miaa zaraz oy, zamieniajc si w pracujce rytmicznie mechanizmy i koa zbate. Nie by to jednak koniec naszej wdrwki po wiey zegarowej, gdy nastpnym punktem programu by utwr Tragic Prince z Symphony of the Night. Tym razem pole do popisu mia zesp rockowy i orkiestra, ktre zaserwoway nam dynamiczny, wietnie wykonany kawaek.

"What is a man?"

  Podwiadomie czulimy ju, e noc powoli zblia si ku kocowi. Nasz gospodarz, z powan min, przeszed przez scen zamaszystym krokiem, po czym utwierdzi nas w naszych obawach. Nieco zaniepokojeni jego rosncym godem nie wiedzielimy jak zareagowa w razie ewentualnego zagroenia ze strony wampira (cho trzeba przyzna – jeden miaek z widowni chcia powici swoj szyj, aby zyska dla nas nieco czasu :)). Na cae szczcie legendarny Simon Belmont, wci przy kontuarze, lecz ju od duszego czasu bez peleryny i gotowy do walki, zdradzi Draculi swoj obecno, wykrzykujc znane nam skdind sowa - „Die monster. You don't belong in this world!”. Przeczuwajc zbliajc si walk, widownia zareagowaa gonymi okrzykami, ktre dodatkowo podsyca dalszy dialog dwch postaci na scenie.

  I zaczo si – przy dwikach Dance of Illusions Dracula, zainspirowany zapewne postaci Dartha Vadera, sia postrach wrd muzykw z zespou rockowego, duszc jednego po drugim swym uciskiem na odlego. Epicka melodia dobiegaa koca, a ksi ciemnoci zblia si wanie do niczego niewiadomego dyrygenta! Stao si, a gdy mylelimy, e nie ma ju dla nas ratunku, Dracula zasoni twarz peleryn i skuli si na scenie. wiato poranka i rodowy bat Belmontw ponownie uratoway wiat przed wampirem! Na scenie pojawi si mroczny mnich w towarzystwie Kostuchy i czym prdzej wprowadzili swojego mistrza do trumny, z ktr nastpnie zniknli za scen. Wadanie Draculi zakoczyo si. Przy dajcych nadziej na lepsze jutro dwikach Ending Theme z Super Castlevania IV patrzylimy, jak wstajce znad horyzontu soce owietla stojcego dumnie wysoko nad ziemi Simona. Bohater wypeni swj rodowy obowizek.


Ekipa Castlevania - The Concert po sesji
meet & greet
  Wtem na scenie ponownie pojawi si David. Wyzwolony spod wpywu Draculi stan przy mikrofonie i musia jeszcze troch poczeka, nim wiwatujca na stojco sala pozwolia mu doj do gosu. Po owacjach na stojco i wrczeniu kwiatw, zasmucilimy si wiedzc, e to ju koniec. David jednak nie pozwoli nam dugo trwa w tym przekonaniu, szybko rozpoczynajc bis. Kotary pod sufitem rozwiny si, wiato zalao scen i Michiru Yamane-san wystpia po raz trzeci w trakcie wieczoru, tym razem wykonujc wraz z orkiestr rozrywkowy i doskonale nadajcy si na wielkie zakoczenie Wandering Ghosts z Symphony of the Night. Cao zostaa za domknita mocnym finiszem w postaci zagranego ponownie Beginning.

W stron wschodzcego soca

  Rozentuzjazmowana i pena pozytywnej energii widownia opucia sal, jednak dla niektrych nie by to jeszcze koniec – w gownym holu odbyo si przeznaczone dla posiadaczy programw koncertu spotkanie z jego twrcami. W jego trakcie nie zabrako gratulacji i sw zachwytu, a autografy na programach i soundtrackach sypay si tak obficie, e w pewnym momencie poproszono Michiru Yamane-san o podpisywanie wycznie jednego przedmiotu na osob. Po zamienieniu przynajmniej kilku sw z kadym uczestnikiem spotkania grono odpowiedzialne za to wspaniae wydarzenie pozowao do ostatnich zdj, po czym wszyscy rozstalimy si w miej atmosferze, ktra sprawia, e mrz na zewntrz nie wydawa si ju taki grony...

  Czy Dracula powrci? C... a czy kiedy nas rozczarowa? :)

Opinie na temat koncertu:

  Adam "Nox_A15" Dbski, Castlevania.innerworld.pl (Hardcore'owy fan zaczynajcy przygod z seri od pierwszej czci na NES-a): Koncert by wspaniaym widowiskiem! Nie tylko zadbano o odpowiedni dobr utworw, ale te o odpowiedni wystrj, stroje, wiato, a wszystko to zrealizowano z przymrueniem oka i mnstwem fanowskiej pasji! David Westerlund z humorem, w ciekawy sposb zapowiada kolejne aranacje. One same rwnie byy przygotowane i wykonane pierwszorzdnie. Ukadajc list utworw David pokaza take, e zna seri nie od dzi – wybra nie tylko dobrze znane wszystkim fanom utwory, ale take odkurzy te, w ktrych od lat drzema niewykorzystany potencja! Mam tu w szczeglnoci na myli Belmont's Revenge na GameBoy'a, ktrego soundtrack nabra dziki koncertowi zupenie nowego blasku. Chwaa za to Davidowi i pozostaym sztokholmskim muzykom - oddali jedyny w swoim rodzaju hod muzyce z serii, ktra liczy sobie ponad dwadziecia lat tradycji! Zaserwowali tym samym fanom z caego wiata niezwykle sentymentaln muzyczn podr. Dzikujemy!

  Piotr "Zell" Serafin, Innerworld.pl (Mionik muzyki klasycznej i fan wybranych gier serii Castlevania z epoki post-Metroidalnej): Wszelkie widowiska kulturalne i imprezy aranowane dla graczy nios ze sob „zagroenie”, e zostan one przygotowane pod typowych nerdw, czyli osobnikw o posturze stereotypowego programisty w niewyprasowanej koszuli i okularach-musztardwach tak, jak to ma miejsce w przypadku wikszoci targw gier. Na szczcie, ten scenariusz si nie sprawdzi w przypadku tego koncertu, co byo dla mnie bardzo miym zaskoczeniem. Castlevania stanowi jedn z najstarszych serii gier, ktra jest „ywa” po dzi dzie i jednoczenie stanowi analogiczny klasyk, jak chociaby „Bondy” dla gatunku filmu sensacyjnego. Mio byo zobaczy, e David Westerlund stan na wysokoci zadania, by dorobek muzyczny serii godnie zaprezentowa w gmachu sztokholmskiej filharmonii. Jako, e osobicie przepadam tylko za grami z serii Castlevania, ktre zostay wydane po Symphony of the Night, std te zwrciem szczegln uwag na aranacje utworw pochodzcych z nowszych czci Castlevanii – w szczeglnoci „Wood Carving Partita”, „Waltz of the Pearls”, „Tragic Prince” (wszystkie z Symphony of the Night) oraz „Clocktower” (z Aria of Sorrow). Bardzo ciekawe byo te solo organowe, w ktrym zgrabnie zestawiono ze sob kompozycje Bacha i Debussy'iego z muzyk z nieznanej mi dotd Castlevanii III. Cae wydarzenie, jak przystao na koncert muzyki klasycznej, nioso ze sob nimb ekskluzywnoci i warto byo z tego powodu zawdrowa na mron skandynawsk pnoc.


Od lewej: Adam Dbski, Piotr Serafin i Kamil R.

  Kamil R., GameMusic.pl (Wielbiciel muzyki z gier, ktry nigdy nie gra w adn cz Castlevanii, ale za to sysza wiele soundtrackw serii): Trudno porwnywa Castlevania – the Concert do innych tego typu przedsiwzi, gdy by to jak do tej pory pierwszy koncert „od fanw dla fanw” zorganizowany na tak wielk skal. W tej kategorii widowisko Davida Westerlunda i Erika Eklunda z pewnoci nie ma sobie rwnych. Tylko tak wielcy pasjonaci i wietnie wyksztaceni muzyki mogli porwa si na rozpisanie orkiestrowo-rockowych aranacji muzyki Castlevanii i na zaprezentowanie ich w tak rnorodny sposb. Podobao mi si te to, e Szwedzi jawnie zakpili z innych mocno komercyjnych tras koncertowych, na ktrych prezentowana jest muzyka z gier, i cz zgromadzonych rodkw przeznaczyli na pomoc dla ofiar na Haiti. Tutaj pasja zdecydowanie przewaya nad ewentualnym profitem. Jednak dla tych, ktrzy w adn Castlevani nie grali, scenki rodzajowe odgrywane przez muzykw na scenie byy raczej zbdnym dodatkiem, niepotrzebnie nasuwajcym skojarzenia z Video Games Live. Wielu fanw zwrcio rwnie po koncercie uwag na to, e David penicy rol konferansjera (mwicy przez cay koncert po angielsku, z szacunku do fanw przybyych spoza Szwecji) ani sowem nie wspomnia o innej kompozytorce muzyki Castlevanii – Kinuyo Yamashicie, zanim jej utwr „Wicked Child” zosta wykonany na ywo. Organizatorzy obrali sobie jednak za cel upamitnienie twrczoci Michiru Yamane komponujc setlist koncertu niemal wycznie z wiernych aranacji jej kompozycji. I ten cel zdecydowanie osignli.



Relacj napisa: Adam "Nox_A15" Dbski (Castlevania.innerworld.pl)
Angielskie tumaczenie: Kamil R. (GameMusic.pl)
Korekta angielskiego tumaczenia: evilnacho (GameMusic.pl)

Angielskie tumaczenie przygotowane przez GameMusic.pl

Copyright © 2005 - 2013 by CastleKeeper's Chronicles. All rights reserved.
A part of The Inner World of Final Fantasy.
Castlevania is the property of Konami.

Content by Nox_A15. Design by SenTineL.